لا توجد حدود أمامك אין גבול לפניך


'אין גבול לפניך'
יאיר גרבוז

אוצר : עתר גבע

יום חמישי במדרשה. שיעור ציור בסיס שנה א'. אני יושב, אחד מחמישים מאמינים צעירים שמחכים לדבריו
של הרבי – יאיר גרבוז מלמד אותנו את שפת האמנות..
הוא נכנס, כולנו שולפים ציורים, תרגילים של שבוע שעבר והוא עובר בינינו, מעיר הערה לזה, מתבדח עם
השנייה, צוחק על חשבונו של השלישי. אינו נח מלדבר, מלהסביר, מלהצחיק. פוליטיקה, ספורט, חברה
וכלכלה. כמובן אמנות, תרבות וציור. כל המושגים מתערבבים במשך שעה ועשר דקות.
לקח לנו כמה שנים להבין את החשיבות של הדרשה השבועית הזו. את המשמעות האדירה של המלים
שנזרקו זו אחר זו לחלל הכיתה:

יאיר גרבוז שם לנו ולדורות של אמנים שפה בפה. שפה במכחול ובבד. שפה כמסלול.
קיימות דרכים רבות לקרוא את האמנות של יאיר גרבוז. אפשר פעם אחר פעם ללכת שבי אחר השטף, אחר
הצורה, הקצב וההוויה של ווירטואוז הניסוח. דומה שכמו שהוא מדבר - כך הוא מצייר, וכמו שהוא מצייר כך
הוא מדבר.

שם התערוכה - 'אין גבול לפניך' - מתייחס בעיני בדיוק לנקודה הזו:
גרבוז אינו נזקק להסבר לעצמו מדוע הוא מצייר. אותה קומפוזיציה מוזרה, אותה תשוקה פנימית לשפה שיש
בעבודות שלו אינה זקוקה לביאור ותיאור, היא פשוט שם. הוא נע ונד לפי ציווי שיכול להיראות כדתי כמעט,
רחמנא ליצלן, יוצר לעצמו מרחב פעולה ללא דעת וביקורת.
'אין גבול לפניך' הוא הוא הציווי הזה. גרבוז מצווה על עצמו עבודה, עוד מילה ועוד ג'סטה, עוד משפט ועוד
משיכת מכחול. הוא סולל לעצמו את מסלול השפה כפי ששם בפינו, תלמידיו, את המונחים והמושגים של
הציור אז בכיתה, מאפשר לעצמו להיות ללא גבולות.

'אין גבול לפניך' הוא השיחה שראוי כל אמן לקיים עם עצמו:
אין לך גבולות, אסור שיהיו לך גבולות, אז אל תמהר לשים אותם, לך לאיבוד ואל תמהר למצוא, אל תמהר
להימצא. הרגש חופשי להיות, לחיות, ליצור ללא גבול.
גרבוז יוצר לעצמו את המרחב והאפשרות לשחק, לבחוש לרקוד ובעיקר להיות חופשי לאהוב ללא דעת
וחשבון את העברית והישראלית.

אין גבול לפניו.

יאיר גרבוז, 'אין גבול לפניך', הגלריה לשלום, גבעת חביבה.
אוצר- עתר גבע
התערוכה 'אין גבול לפניך' בגלריה לשלום מהווה מחוות המשך לתערוכה 'אין גבול לפניך' שהוצגה במאי
השנה בגלריה זוזו (אוצר: יוסי וסיד) ובהשראתה.

לאירוע בפייסבוק: כאן


'لا توجد حدود أمامك'
يائير غربوز

يوم الخميس في المدرسة. حصة رسم أساسية السنة الأولى. كنت أجلس مع خمسين من المؤمنين الشبان، ننتظر أقوال
الرابي يائير غربوز وهو يعلمنا لغة الفن...
كان يدخل، وكلنا نخرج رسوماتنا، وهي وظيفة تمرين من الأسبوع السابق، وكان يتنقل بيننا، يلقي بملاحظة لهذا، يمزح من
الثانية، ويضحك على حساب ثالث. لا يتوقف عن الكلام، والشرح، والضحك. السياسة، والرياضة، والمجتمع والاقتصاد.
وبالطبع عن الفن والثقافة والرسم. تختلط المفاهيم على مدار ساعة وعشر دقائق.
استغرقنا الأمر بضع سنوات لإدراك أهمية الموعظة الأسبوعية تلك. الأهمية الكبيرة للكلمات التي ألقيت الواحدة بعد الأخرى
في فضاء الصف:
يائير غربوز وضع لنا ولأجيال من الفنّانين اللغة في فمنا. لغة في الفرشاة وفي القماش. اللغة كمسار.
هنالك عدة طرق لقراءة فن يائير غربوز. وقد يأسرك، المرة تلو المرة، سيل الكلام، والشكل، والإيقاع والتكوين الساحر
للنص. ويدوا أنه كما يتحدث فهو يرسم، وكما يرسم فهو يتحدث.
اسم المعرض "لا توجد حدود أمامك"، يتطرق بنظري إلى هذه النقطة بالذات:
لا يحتاج غربوز أن يفسر لنفسه لماذا يرسم. فذلك التكوين الغريب، وتلك النشوة الداخلية للغة القائمة في أعماله لا تحتاج إلى
التوضيح والتوصيف، فهي ببساطة هناك. وهو يتحرك ويتنقل وفق فريضة قد تبدو دينية بعض الشيء، لا سمح الله، ليشكل
لنفسه حيّز عمل دون تفكير أو نقد.
"لا توجد حدود أمامك" هو تلك الفريضة. فغربوز يفرض على نفسه العمل، كلمة أخرى، ولفتة أخرى، وجملة أخرى،
وضربة أخرى للفرشاة. وهو يعبد لنفسه مسار اللغة كما يضعها أمامنا، نحن تلاميذه في الصف، ومفاهيم ومصطلحات
الرسم، ويسمح لنفسه أن يكون بلا حدود.
"لا توجد حدود أمامك" هو المحادثة الجديرة بكل فنّان أن يجريها مع ذاته:
لا توجد حدود لديك، يُحظر أن تكون أية حدود لك، لذلك لا تسرع بوضعها أمامك، اذهب للتيه ولا تسرع بالعثور على
شيء، لا تسرع أن تكون. اشعر بحرية أن تكون، أن تعيش، أن تبدع بلا حدود.
يصنع غربوز لنفسه الحيّز وإمكانيات اللعب، والتحريك والرقص، وأن يكون بالأساس حرًا أن يحب بدون تفكير وحساب
العبرية الإسرائيلية.
فلا حدود أمامه.
يائير غربوز، "لا توجد حدود أمامك"، جاليري السلام، جبعات حبيبة.
القيّم: عتار جبع

________________________________________________________________


NO BORDER AHEAD
Yair Garbuz

Thursday at Beit Berl Academy. Drawing 101. I sit there, one of 50 young artists waiting for the rebbe's words – for Yair Garbuz to teach us the language of art…
He enters the room and we all take out drawings, exercises from the previous week; he moves among us, making a comment to one student, joking with a second, poking fun at a third. He does not stop talking, explaining, making us laugh. Politics, sports, society, economics; And of course art, culture and drawing. All of these concepts are mixed together for an hour and ten minutes.
It took us several years to grasp the importance of this weekly lecture, the enormous significance of the words that were thrown one after another into the space of the room: Yair Garbuz was giving us and generations of artists a language. A language of paintbrush and canvas. A language as a path.
There are many ways to read the art of Yair Garbuz. One is captivated again and again by the flow, the shape, the tempo and the experience of virtuosity of expression. It seems that he draws and paints the same way he speaks, and speaks the same way he draws and paints.
The exhibition's title – No Border Ahead – refers, as I see it, to this very point:
Garbuz has no need to explain to himself why he draws. That same strange composition, that same inner passion for language that is found in his artworks, needs no clarification or description; it simply is. He wanders back and forth as per the imperative, which can seem almost religious (god forbid), creating leeway for himself intuitively and uncritically.
No Border Ahead is that very imperative. Garbuz demands work of himself – another word, another gesture, another sentence and another brushstroke. He paves the path of language, the terms and concepts of drawing, for himself – just as he then put that language in our mouths, his students' mouths, in the classroom – letting himself be without borders or boundaries.
No Border Ahead is the discussion that every artist should hold with him / herself: You have no boundaries, you must not have boundaries, so do not be hasty in placing them; get lost and do not hurry to find, to be found. Feel free to be, to live, to create limitlessly.
Garbuz creates wide-open spaces for himself, creates the possibility of playing, stirring and dancing, and especially of being free to love the Hebrew and Israeli language intuitively and open-heartedly.
No border ahead of him.
Yair Garbuz, No Border Ahead, The Peace Gallery, Givat Haviva
Atar Geva, Curator
The exhibition No Border Ahead at The Peace Gallery is a tribute to and a continuation of the exhibition No Border Ahead held in May 2018 at Zuzu Gallery (curator: Yossi Veissid) and was inspired by it.