האזרח הטוב: ציבי גבע & פריד אבו שאקרה


ציבי גבע & פריד אבו שאקרה: האזרח הטוב
تسيبي چيڤاع & فريد أبو شقرة:المواطن الصالح

14.12.19 - 16.10.19
________________________________

ציבי גבע & פריד אבו שאקרה: האזרח הטוב

       מיהו ומהו האזרח הטוב, היום, בישראל, 2019?
       כיצד מגשר האמן בין אמנותו ללאומיותו ואזרחותו?
       כיצד אמנות יכולה להיות גם אמנות טובה וגם חברתית - פוליטית?

מן הבלטות ודרך הקוצים, בין חתול הרחוב של אבו שאקרה והציפורים הנטועות בקרקע של גבע, בין האגו למודעות חברתית ולחקירה פנים אמנותית, השניים האלו יוצרים במקביל לאורך מספר עשורים, יריעת יצירה רחבת היקף, רחבת מדיה ורחבת משמעות.

בתערוכה זו מוצגות עבודותיהם יחד לראשונה בתערוכת צמד, כמארג שמזמין התבוננות מחודשת ביצירותיהם של כל אחד, לרקע ובשיח עם: האחר. במצע שהוא חומר, ברדי מייד שהוא מצע, בשכבות על גבי שכבות של צבע שמסתיר ומגלה וביצירות ווידיאו שהם שירה, ציבי ופריד שזורים כאן יחד, מאירים ומעירים.

שניהם נטועים בטבע המקומי ומנכיחים טבעיות כמו גם עקרות. המקום הוא נושא חקר מרכזי עבור שניהם. המקום כמרחב טבע, כמרחב חברתי, כבית, כהיסטוריה, כרעיון פילוסופי וכחידה פורמליסטית אמנותית. שניהם נולדו וגדלו במרחק של פחות מחצי שעה נסיעה האחד מהשני, במציאות וארץ אחת שהיא בעצם, לפחות שתיים.

ציבי ופריד, אשר למדו במיטב מוסדות האמנות והציגו באין ספור תערוכות במוזיאונים וגלריות בארץ ובעולם, משקפים בעבודותיהם ובחייהם עניין עמוק בקשר עם "האחר", השואף ליצור ולחיות במארג אנושי משתנה ומתהווה של חברה משותפת, של סיפור משותף.

החקר האמנותי, חברתי, ופילוסופי המשתקף מעבודותיהם מתקיים לצד וביחס לפוליטיקה הנמצאת לעיתים קרובות מדי, ביניהם, בינינו, כחומה. הם מטפסים, מסתכלים מעבר לסורג, שולחים מבט ויד, מטביעים את מהותם, כולל אהבתם, חרדתם ורצונם.

ברצפות, באדמה, בחי, בצומח ובאנושי; בכאפיות ובגדרות, בנופים ובמטוסים, באורנמנט ובגריד; באזורי הפוקוס ובדמדומי המעורפל; במודע והנראה, ובכל אשר תחתיו, הם יוצרים. כל אחד הוא "האחר" של השני אך שניהם מקבלים על עצמם מעין מבט של מעוף ציפור בו הם רואים את כל הסצנה ובעבודת נמלה, ממשיכים להתכתב, לחבר ולשנות מציאות. במופשט ובפיגורטיבי, בדיבור ובשיח; על  המזרחי והמערבי, על היהודי והערבי -פלסטיני, גבע ואבו שאקרה נוגעים בקיים המקומי.

כאמנים, כמורי אמנות וחונכים מיתולוגים, וכאזרחים מודעים שואלים וחוקרים, ציבי גבע ופריד אבו שאקרה מצליחים לשקף את ולהשפיע על - שדות האמנות, התרבות, והחברה בה אנו חיים. אכן השניים נדמה, כבר מעל שלושים שנה, כמו מלאכי ההיסטוריה, מתבוננים אל העבר ומדמיינים את העתיד.
 ______________________________________________________________


تسيڤي جيڤاع وفريد أبو شقرة: المواطن الصالح

       من هو وما هو المواطن الصالح، في عصرنا الحالي، في إسرائيل، 2019؟
       كيف يقوم الفنان بجسر الهوّة بين فنّه وقوميته ومواطنته؟
       كيف يمكن أن يكون الفن فنًّا جيدًا وفنًّا اجتماعيًا وسياسيًا على حد سواء؟

من البلاط المرصوف وطريق الاشواك، بين قط الشارع لابو شقرة والعصافير المغروسة في تربة جيڤاع ، بين الأنا والوعي الاجتماعي واستكشاف الفن من الداخل، يقوم هذان الفنانان بالتزامن منذ عِدّة عقود بإنتاج عملًا ابداعيًا واسع النطاق ومتعدد الوسائط وبالغ الأهمية.

في هذا المَعرض يتم عرض اعمال هذين الفنانين سويةً للمرة الأولى في معرض ثنائي، كنسيج يسترعي التأمل من جديد في الاعمال الإبداعية لكل واحد منهما على ضوء خلفيته وبحوار مع الاخر. من خلال الركيزة التي هي كالمادة، ومن خلال الجاهزية الفورية التي هي ركيزة، وبواسطة طبقات متراكمة فوق بعضها البعض من الألوان التي تخفي وتكشف في آن واحد ومن خلال ابداعات فيديو على شكل قصائد شعرية، يتشابك كل من تسيڤي وفريد هنا سويةً ويقدمان إضاءات وايضاحات.

كلاهما مغروسان في الطبيعة المحلية ويتصرفان بشكل طبيعي وبصورة عقيمة كذلك. المكان هو موضوع بحث مركزي بالنسبة لكليهما. المكان كحيز من الطبيعة، كحيز اجتماعي، كبيت، كتاريخ، كفكرة فلسفية وكلغز شكلي فني. لقد نشأ الاثنان وترعرعا على بعد أقل من نصف ساعة سفر من بعضهما البعض، وفي واقع واحد وبلاد واحدة والتي هي في حقيقة الأمر اثنتين على الأٌقل.

يعكس كل من تسيڤي وفريد، اللذان تعلما في أفضل مؤسسات الفن وقدّما معارضًا لا حصر لها في المتاحف وفي المعارض الفنيه في البلاد وفي جميع ارجاء العالم، في اعمالها وفي حياتهما اهتمامًا عميقًا بالعلاقة مع "الآخر"، الذي يطمح لأن يقدم اعمالًا فنيه وأن يعيش في نسيج بشري مُتغيّر وفي مرحلة كينونة وصيرورة لمجتمع مشترك ورواية مشتركة.

يحدث البحث والاستكشاف الفني، الاجتماعي والفلسفي المشترك في اعمال كلا الفنانين بشكل دائم على خلفية وضمن نطاق السياسة القائمة غالبًا بينهما وبيننا كجدار. انهما يتسلقان الجدار وينظران وراء القضبان الحديدية، ويرسلان نظرةً ثاقبة ويدًا، ويضعون خاتمهم الشخصي بما في ذلك المحبة والقلق والرغبة لديهما.

في المسطحات الأرضية، في التراب وفي الكائنات الحية والنباتات ولدى بني البشر؛ في الكوفيات وفي الجدران، وفي المناظر الطبيعية والطائرات، في الزخرفة وفي الشبكة وفي مناطق التركيز والغسق الضبابي، في الوعي وفي الظاهر للعيان، وفي كل ما تحت ذلك- أنهما يقومان بإنتاج أعمال إبداعية. كل واحد منهما هو "الآخر" بالنسبة للطرف الثاني ولكن يأخذ كل واحد منهما على عاتقه ما يشبه نظرة تحليق العصفور وهو طائر في الهواء- أنهما يشاهدان المشهد برمته ومن كافة جوانبه- - وفي عمل شاق ومضني كعمل النملة، يستمران في المراسلة، وفي الاتصال وتغيير الواقع. لغة ومجازًا، وفي الكلام وفي الخطاب؛ حول الشرفي والغربي، حول اليهودي والعربي الفلسطيني، يلمس كل من أبو شقرة وجيفاع  كل ما هو موجود محليًا.

كفنانين وكمعلمين للفن ومرشدين اسطوريين، وكمواطنين واعيين ومتسائلين ومستكشفين، ينجح كل من فريد أبو شقرة و تسيڤي جيڤاع في ان يعكسا وأن يؤثرا على حقول الفن والثقافة، والمجتمع الذي نعيش فيه. ويبدو ان الإثنين لفترة تزيد عن أربعين سنة، مثل ملائكة التاريخ، يتأملون في الماضي ويتخيلون المستقبل.

 _________________________________________________________________________
 Tsibi Geva & Farid Abu Shaka: The Good Citizen

·        - What and who is ‘a good citizen’ in 2019 Israel?
·        - How might an artist negotiate his art practice and his citizenship?
·        - How might art be both excellent formally while insistently and subtly  
       addressing issues of social and political injustice?

From the tiles ‘balatas’ and the thorns, between Abu Shakra's street cat and Geva’s planted birds, between the ego, social awareness and an artistic interior, these two artists have been creating over a number of decades, a substantial body of work, exploring wide-ranging media;  an ever growing and evolving visual weave in our public sphere. This exhibition, attempts to showcase a section of this stunning visual weave, presenting these two giants together for the first time in a duo exhibition, as a kaleidoscopic experience that invites a new look at the work of each, interwoven with the other’s in poetic dialogue.

On a bed of gathered ground and charcoal, employing the immediacy of ready-made, layers of paint hidden and revealed, sewing language and video art that is poetry—this exhibition celebrates the beauty and complexity in the coming together of two interdisciplinary artists, guiding and directing us with bright spotlights through their life and work.

Born and having grown less than half an hour away from each other, these artists have been ripening, in a reality and a country which is actually, at least two. Both are planted in the local natural and social vernacular; its fertility and barrenness. Indeed, place, is a major theme in both their oeuvre. Place as nature, social space, home, histories, philosophical ideas and as a formalist /conceptual creative endeavor.   

Tsibi and Farid studied at some of the best art schools in Israel and abroad and have been presented in dozens of exhibitions in important museums and galleries locally and globally. Both are present in important collections. Both have also been interested in exploring the ‘other’ in their larger society,

Exploring, in the hopes of weaving a life together, a shared visual vocabulary. They create visual stories, our stories, through deep artistic and cultural research, whilst the local politics are smack there in the middle, like a messy puddle or better yet, a separation wall. And they, indeed, get messy, climb up the wall, look out and reach out, minds hearts and criticism included, way deeply, beyond, into (perhaps) an optimistic future.

In the areas of focus and in the shadowy twilight, that which is concrete and present as well as that which is the subtext and subconsciousness of our existence - these two are immense creatives in everything they are. Each born on the other side of an often hidden yet strongly felt, sociopolitical fence, and each chooses a bird’s eye perspective if you will, in which he attempts to see ‘the picture’ in its entirety.

On the ground, in their studios, each works slowly, systematically and relentlessly, like an ant, one artwork or project at a time, engaging, communicating, investigating and collaborating; reflecting, mixing and changing our visual reality.  Abstractly or figuratively and somewhere in the middle, in dialogue and discourse, East and West, the Jew and the Arab--Abu Shakra and Tsibi Geva investigate that which is present now, locally, in the lofty and the mundane, and in the inching closer together, of us all.

It is no wonder, then, that Farid Abu Shakra and Tsibi Geva succeed in influencing the fields of art and culture, and ultimately, our ever-widening shared society.   
                 _________________________________________________________________________


גלריה GH - גבעת חביבה לאמנות جاليري GH جبعات حبيبة للفن –  The GH Art Gallery 

שעות פתיחה - ساعات الافتتاح  Opening Hours 

ראשון - חמישי  الأحد - الخميس   16:00 - 9:00  SUN-THU 
שבת  السبت  14:00-10:00  SAT


לפרטים נוספים: טל': 04-6372824 |   artgvha@givathaviva.org.il